tentoonstellinglinnen1Tentoonstelling ‘Op aarde zoals in de hemel’
Het hele proces van de vlas tot linnen in beeld wordt gebracht.
Deze Nederlandstalige tentoonstelling werd geïntroduceerd door de Ier Bruce Clark.

Het bestaat uit veertien panelen met tekst en beeld, twee aan twee. Voor de panelen liggen de talloze monsters van vlas en linnen. Belangrijk is te zien hoe het ruwe en lichtbruine vlas dat sterk naar aarde ruikt in vele fasen, die vroeger hard en langdurig werk vereisten, bewerkt wordt tot het glanzende linnen dat wij onder andere kennen van damasten tafelkleden.

De tentoonstelling wordt door de academie uitgeleend. Er wordt een kleine donatie met eventuele vervoerskosten gevraagd. Neem bij belangstelling contact op met de secretaris van de Academie Jaap Craamer:  aps@academiepansophia.nl 

 

2 borden uit de (engelstalig) tentoonstelling. Wij bieden de Nederlandstalige borden uit

2 borden uit de (engelstalig) tentoonstelling. Wij bieden de Nederlandstalige borden uit

bijbelslinnen

Linnen is een plantaardige vezel, gesponnen vlas. 

Linnen is kostbaar omdat het zoveel bewerkingen moet ondergaan voordat het van vlas linnen is. Tegenwoordig doen machines en chemicaliën het vele werk, maar vroeger waren het mensenhanden die de grond moesten voorbereiden, zaaien, aanstampen, wieden, vlas trekken, bijeenbinden, laten drogen, repelen, roten, braken,zwingelen, hekelen, tot popjes binden, spinnen, wassen, weven, met as weken en bleken op het bleekveld, drogen en mangelen.
Linnen is sterk, koel dragend, kan veel vocht opnemen en glanzend. Het was al in de oudheid een vezel die dun gesponnen en goed gebleekt, goud waard was en voor speciaal gebruik geweven werd o.a. in Mesopotamië en vooral in Egypte, waar men een groot vakmanschap ontwikkelde in het spinnen en weven van het fijnste linnen. Linnen, gedragen door de priesters en de rijken, maar ook de stof waarin de mummies gewikkeld werden.
Ook in de Bijbel komen we linnen tegen, verwerkt in de tabernakel, de voorhang tussen het Heilige en het Heilige der Heiligen, in de priesterkleding. Linnen, symbool voor puurheid, glorie in de hemel, , vastberadenheid, majesteit, de dracht van de engelen.

 

Spinnen en weven, beide vroegen vakmanschap en veel tijd en inzet van vooral de vrouwen, werkend voor thuisgebruik en de mannen die vooral weefden voor de verkoop. Spinnen werd gedaan met een spintol, tot in de middeleeuwen het spinnenwiel werd ontwikkeld.
Weven: Weven werd gedaan op een weefgetouw, van een simpel raam tot een ingewikkeld Jaquardgetouw. Weven vraagt veel denkwerk: welk materiaal, welke kleur en welke binding, dan een schering maken op een scheermolen, de schering opbomen op het getouw en rijgen door de hevels van de schachten en door het riet, daarna aanbinden aan de doekboom.